[Bitarkivo.org] Aŭstria Esperantisto n151 (feb 1938)

Aneras almenaŭ S-paĝa Iran 4-paĝa aidono
„2. Sprache fiir AHe" la 10. de I* monato.

Oficiala organo de Internacia Esperanto-Muzeo, Austria Esperanto-Asocio, Esperanto-Varbadservo p. Aŭstrio

Lcieradreto: VI len, 1., Neut Burg. Telelono R -27-803.

Jarabono komtncebla ĉrumonate por Aŭsfria $ 4.60, aliaj laadoj »vfr. 4.25 (Q poitrespondkuponoj). PoStSparkaao-konto aŭJtria D 123.82«.

Ne gualalempa malmendo de nia ga/eto devigas al plupago de la jarkotizo por la ackvonta jaro

N-ro 2 (151)

Korneuburg ĉe Wien, la 10. februaro 1938.

15. jaro

XXXIV-a Eŭkaristia Mondkongreso en Budapest.

I-a Eŭkaristia Espe anto-Mondkunveno.

Kardinalo d-ro Theodor Innitzer, ĉefepiskopo de Wien, celebros la Sanktan Meson.

La Katolikaj Kultursemajnoj en Wien, antaŭ kaj post la Kongreso.

LA KATOLIKAJ KULTURSEMAJNOJ
EN WIEN KAJ AOSTRIO.

La reprezenta kaj programa aranĝo en la

jaro 1938.

De kardinalo

eefepiskopo d-ro Theodor Innitzer.

La Eŭkaristia Mondkongreso antaŭ la
pordoj de Wien — ĉi tiu signalvorto,
alarmanta kaj kunveniganta la tutan kato-
likan mondon al eŭkaristia festo de la
lopoloj, devas esti aiidata de ni austriancj
iatolikaj kun speciala intereso. La migrado
de la mondo al Eukaristia Kongreso en
Budapest grandparte iros trans Aiistrio.
Ni plifortigos ĉi tiun migradon cl niaj
vicoj — sed ni ankau uzos la tagojn kaj
semajnojn, dum kiuj dekmiloj da katolikoj
el ĉiuj nacioj dum sia pilgrimvojago travc-
turos Aŭstrion, por grandioza aranĝo kaj
reprezentado de la aŭstria katolicismo.

La mondo interesiĝas pri la nova
Austrio kiel ŝtato kun katolikaj organiz-
principoj. La internacia amaso de fremd-
iandaj pilgrimoj ekkonu la katolikan
Austrion vigla en ĝia kulturforto, klare
montrata en ĝia nacieco kaj ĝia historio,
altgrada en ĝia rnuziko kaj en la aliaj belaj
artoj, energia en ĝia pensmaniero kaj volo.
La vasta katolika mondo, kiu dum prin-
tempo 1938 venos al Austrio, konatiĝu
kun niaj plej bonaj tradicioj kaj plej fortaj
talentoj sur artaj kaj spiritaj kampoj,
vizitu sub nia gvidado la aŭstriajn lokojn
de la Dia Graco, de la kristana historio,
de la katolika kulturo en Aŭstrio, ĝi trovu
sur niaj scenejoj la teatrajon kaj en niaj
koncertejoj la muzikon kun kristana sub-
stanco kaj kun ni konsilu pri la aktualaj
problemoj de la katolika kulturo.

De la 22. de majo ĝis mezo de junio 1938
la programo de Katolikaj Kultursemajnoj
donos en Wien kaj en la federaciaj landoj
la kadron por ĉi tiuj aranĝoj.

Mi petas ĉiujn aŭstrianojn katolikajn
unuigi volon, kapablon kaj talenton en ĉi
tiu kulturfortoprovo de la katolika Aŭstrio
kaj fine ankau doni ilian monan subtenon
al ĉi tiu ideala entrepreno.

Sed al ĉiuj pilgrimuloj en la mondo, kiuj
sin preparas al la veturado al Budapest,
jam hodiaŭ mi alvokas: venu dum via
vojaĝo al la katolika Austrio, ĝi montros
al vi la antikvan nobelecon de sia katolika

Cenponto en beta Budapest

kulturo, la junan movoforton de sia kato-
lika koro, la verkojn de siaj vivaj talentoj.
Festu kun ni mcdernan kaj lau longa tra-
dicio aranĝitan feston de katolika kulturo.

Aŭstrio malfermas siajn pordegojn al la
partoprenantoj en la 34. Internacia Eŭkaii-
stia Mondkongreso. La katolikaj rnuziko
kaj poemarto, la kristana teatro kaj ĝiA
bela arto, la famaj abatejoj, monafiejc^ kaj
pilgrimejoj, la spirita kaj arta eminentularo
kaj la nacieco de Austrio en sia profunda
katolika pensmaniero vokas la mondon al
la Katolikaj Kultursemajnoj dum majo kaj
junio 1938 al la katolika Austrio!

En la kadro de ĉi tiuj kultursemajnoj
okazos la estrarkunsido de Internacia Unio
de Katolikaj Virin-Ugoj kaj la Tutaŭstria

Katolika Virinkunveno. Trad. Steiner.

*

l-a ECKARISTIA ESPERANTO - MOND-

KUNVENO.

Kardinalo d-ro Theodor Innitzer,

Cefepiskopo en Wien, celebros la Sanktan
Meson la 27. de majo en Budapest.

XXXIV-a Eŭkaristia Mondkongreso
okazos en Budapest, Hungarujo, inter
26. — 29. de majo 1938.

La tuta katolika mondo solenas ĉiun
duan jaron en alia urbo sian Tukaristian
Mondkongreson kaj tiuj kongresoj estas
sendube la plej grandiozaj religiaj demon-
stracioj de la nuna epoko.

La nombro de la sinanoncintoj por la
34-a Internacia Eŭkaristia Kongreso estas
tiom granda rilate a! la disponeblaj loĝ-
lokoj, ke oni baldaŭ estos devigata rifuzi
la akcepton de pluaj aliĝoj.

Kiu volas ĉeesti, do kiel eble plej baldaŭ
aligu!

La I -an Eŭkaristian Esperanto-Mond-
kunvenon povas partopreni nur tiuj, kiuj
unue aliĝas al 34. Int. Eŭkaristia Kongreso
kaj al tiu ĉi oni povas aliĝi nur pere de la
koncernaj landaj komisionoj (en Austrio:
Volkibund der Katholiken Oesterreichs,
Prelato d-ro J. Fried; Pilgerfahrtenkomite,
Direktor P. Pendl, Renngasse 6, Wien I.)
aŭ, kie tiaj ne ekzistas, pere de la tieaj
vojaĝoficejoj. Per tiu aliĝo ankaŭ loĝado
kaj manĝado estas certigata.

Kiuj deziras ĉeesti 1-an Eŭk. Esp -Mond-
kunvenon devas tion sciigi ankau al Sub-
komitato, Budapest, Petdfi Sandor u.
9. IV. 3, aldonante 4 int. po^tresp. kun.

Laŭ peto de la Komitato kort. kons
Steiner en Wien petis aŭdiencon ĉe Lia
eminenca moSto la kardinalo de Wien
d-ro Theodor Innitzer, kiu en afabla
maniero konsentis celebri ia meson dum !a
E.-mondkunveno.

Budapest, la bele situata Ĉefurbo de
Hungarujo in vitas vin!

Oficejo de la Eederacia Prezidanto

16.871

A1 la gvidanto de Esperanto-Varbadservo

por Austrio

Wien, I., Neue Burg.

Vi havis la afablecon, transdoni al sinjoro
la Eederacia Prezidanto la lastan numeron
de Via gazeto „Austria Esperantisto 44 kiel
ankau la jus eldonitan Esperanto-Tutmond-
Adresaron per letero de '23. de decembro
1937. Sinjoro la Federacia Prezidanto
komisiis min, esprimi al Vi pro ĉi tiu ĝent-
ilajo lian plej bonan dankon.

La kabineta direktoro: D-ro Huber.

*

Oficejo dc Kanceliero

W ien, 15. januaro 1038

Al la Esperanto-Varbadscrbo por Austrio!

Sinjoro la Kanceliero dankas tre kompleze
por la afablaj bondeziroj, kiujn li plej bone
respondas, kiel ankau la transsendo de la
gazeto „Aiistria Esperantisto 44 kun la pri-
parolo de la libro „Dmmal Oesterreich 44 .

Pri tio informas vin lau ordono la oficejo
de la Kanceliero.

*

Eederacia Ministro
por Komerco kaj Trafiko

Wien, 5. januaro 1038.
Tre cstimata sinjoro kortega konsilanto!

Por la afablaj bondeziroj okaze de Nov-
jaro kiel ankaŭ por la afabla gentileco, kiun
vi havis la bonecon doni al mi per la alsen-
do de la lasta numero de la gazeto
..Austria Esperantisto“, mi petas akcepti
mian kotnplezan dankon. Ankau mi deziras
al vi por la nova jaro ĉion bonan.

Kun la esprimo de mia

plej granda altestimo

Taucher, m. p.

*

Prezidanto

de Administra Komisiono de
Aiistriaj Eederacia j Eervojoj.

Wien. 20. dec. 1037.

Tre estimata sinjoro Kortega Konsilanto!

Por la afabla alsendo de la lasta numero
de Austria Esperantisto kaj de ,.Adresaro

de la Esperantistoj 44 mi permesas al mi
danki plej kore.

Samtempe mi permesas al mi sendi mian
plej bonan dankon pro la afabla memoro
okaze de la festotagoj kaj ankaŭ miaflanke
transdoni la plej korajn feliĉ- kaj ben*
dezirojn por la jaro 1938.

Kun la certigode mia speciala altrespekto

Fritz Stockinger, m. p.

*

Vizito al s-ro Ministro por Komerco.

La 5. de januaro la gvidanto de Espe-
ranto-Varbadservo por Austrio kortega
kons. Steiner estis en aŭdienco ĉe la nuna
Ministro por Komerco kaj Trafiko prof,
d-ro Taucher, al kiu li raportis pri la servoj
faritaj, farataj kaj farotaj al nia patrolando
pere de Esperanto-Varbadservo. La Mini-
stro dum 38 minutoj en afabla maniero
priparolis diversajn koncernajn aferojn,
promesis viziti la Internacian Esperanto-
Muzeon dum la farota ekspozicio en la dun
mezo de marto kaj ankau sendi al ni eldiron
pri Esperanto.

La Ministro plene rekonis la servojn de
Esp.-Varbadservo kaj ankau promesis
laueble subteni ĝin.

Ni transdonis la tutan jarkolekton de
Austria Esperantisto 1937 kun tiel bona
propagando por Austrio kaj la Esperanto-
ŝlosilon.

*

Radio-Wien

disponigis por Esperanto-Vaibadservo por
Austrio, komencante en februaro, duan
vesperprelegon. Do de nun okazos la
prelegoj, farataj de I' gvidanto de E.-Var-
badservo kort. kons. Steiner ĉiujn duan kaj
J kvarau vendredojn en la monato je la
22 h 20 — 22 h 30.

Disaudigoj:

11. Februaro „Wien en plukonstruo“

25. Februaro „Ci jaraj festaranĝoj en
Austrio' 4

11. marto „Austrianoj en alilandaro 44
25. marto „Austriaj kasteloj 44

Radio-Konkurso Gueritte.

Dank’ al la grandanima malavareco de
s-ro Gueritte ĉijare estos monpremioj de
2/2/- kaj 1/1/- funtoj por la 2 personoj, kiuj
ensendos la plej bonajn raportojn pri la
ricevo de E-programoj dum la konkursa
periodo. Ci tio estas aldone al trofeo, kiu
estos la gajnajo de la unua sukcesanto.

Laŭ la regularo: „Por la celoj de la kon-
kurso validos ĉiuj Esp.-dissendoj auditaj
inter noktomezo (GMT) de la 28. febr. kaj
noktomezo (GM'I) de la 31. marto 1938. 44
La regularo havebla de Brita E.-Asocio.

Internacia E-Ligo.

Internacia konkurso 1937, finciferoj:

Laŭ poentoj plialtiĝis la membraro en
Norvegujo je 660%, Austrio 305.4, Danujo
191.1 ktp. ĝis Hispanujo 0.7%. La meza
plialtiĝo estis 77.9%.

Fine de 1937 IEL nombris 13.487
membrojn.

Jarlibro: ĝi aperos en marto en pli
granda amplekso kaj certe ĝojigos kaj
kontentigos la mendintojn! Rapidu, ankau
havigi al vi ĉi tiun plezuron!

Filia Oficejo, Stockholm.

La 15. 1. estas dissendita cirkulero 1-a
al la estraroj de la Landaj Asocioj.

Universala Arta Ligo.

Sub la supra titolo fondiĝis mond-
organizo, kies oficiala lingvo estas
Esperanto. Ni alvokas la artistojn de ĉiu
nacio al aliĝo. Celo de da organizo estas:
aranĝo de internaciaj ekspozicioj, kreo de
artistaj hejmoj, laborejoj, muzeoj, helpo al
reciprokaj interŝanĝvojaĝoj de fremdaj
artistoj kaj artamikoj. En la unuopaj landoj
fondiĝos landaj grupoj kun memstara gvi-
dantaro, kies delegitoj reprezentas en la
Centro, kies sidejo estas en Paris.

Kiu volas aliĝi aŭ akcepti la taskon,
fondi landan grupon, skribu al Ervin Preis,
redaktoro de Mondo de 1’ Artisto, Budapest
VII. Szovetseg-u. 28/b.

E. Preis. A. Farkas. L. Rodo.

„Mondo de 1’ Artisto 44 (la unua numero
jus aperis) estas la oficiala organo de
„Universala Arta Ligo 44 .

Ha ĉarmo de 1’ kanto.

Radio-novelo de V. O. Ludwig.

D-ro Vincenz Oskar Ludwig komencis sian eklezian karieron
1809 en Wien, 34 jarojn li estis bibliotekisto de la abatejo
Klosterneuburg, profesoro en la teologia fakultato de Tabatejo.
Li instruis en kelkaj mezlernejoj kaj estis dum 7 jaroj ankau
lernejdirektoro. Depost 1929 urbparofiestro en Korneuburg.
Li okupiĝas de multaj jaroj pri arthistorio kaj faris pri „arto
kaj historio aiistriaj 4 * niultajn paroladojn eu grandparto de
Lŭropo. Distingojn Ludwig ricevis de imperiestro Franz
Josef, de la registaro de Finnlando kaj la titolon „ĉefepiskopa
eklezia konsilisto 44 . Li verkadis beletristajojn: „Eata Morgana 4 *
el la tempo de la sieĝo de Wien (1935 prezentita en Wien).
Imperiestro Karl VI. (festludo, prezentita 1936 en Klosterneu-
burg). „Ludo en Wacnaii 44 (prez. dum la Festludoj en Spitz),
„Go!gatha“ (pasiona luda, kiu grandioze enscenigita multfoje
estis prezentita), faina romatio „En la ombro de Sankta [ > ietro“
(el la baroka Roma, Esperantigota!), „Napoleono en Wien 44 ,
„Muzikantoj el Malnov-Viena Biedermeier-epoko* 4 (bonega
poemaro), „VC achuuer Vaganten-Brevier 4 * (Breviero de vagantoj
tra Vaftaŭ) ktp., 500 felietonoj kaj mallongrakontoj. Profesoro
Ludwig krome verkis multajn sciencajn hteraturajojn, el kiuj
la plej fama la ..Altaro de Verdun 44 (majstroverko en Kloster-
neuburg), biografioj, kultur- kaj arthistoriaj skizoj ktp. ktp.
kaj beta Austrio 44 . 600-paĝa kulturhistoria jarlibro. Kaj nun
aŭskultu la poeton mem en niallonga novelo.

En la Cambrego XI de 1’urba malsanulejo komenciĝis la maten-
brileto de 1’ fruruĝo Spini delikatajn, modestajn fadenojn, kvazaŭ

ĝi preskaŭ ne kuraĝis veki la lacajn dormantojn, kiuj post dorno-
"ilenaj horoj fine trovis la sopiritan ripozon. Sur mallaŭtaj plandoj
a juna tago Steleniris, tiel mallaŭte, ke ĝin tute ne rimarkis la
bona malsanul-fratino, kiu — por iomete ripozi pvost la streĉiga
dumnokta dejorado — estis ekdormetinta sidante ĉe la tableto,
kiam ŝi estis foliuminta en la pregilibreto por mallonga maten-
preĝo. La blankaj flugiloj de ŝia kapkovro, kiuj kiel sur sinjorin-
portreto de pasintaj tagoj pitoreske borderis la maldikan vizaĝon,
ŝajnis kliniĝi ĉiam pli profunde malsupren, ĝis kiam ĉiam denove
mallonga subita vekiĝo el la dormembaraso ŝin supren levis por
jam en la proksima momento denove simile al granda vivmalforta
malfrupapilio fali laca malsupren.

De la strato venis malforta bruo — la unuaj foirveturiloj
veturis en la urbon, kiu ankoraŭ havis la okulojn fermitaj. De
najbara preĝejturo frusonorileto aŭdigis sian delikatan voĉeton,
multe tro frue por la turmentataj labor- kaj oficej-geuloj, kiuj
ankoraŭ tiom volonte volis sonĝi pri la venonta dimanĉo, se ne
estus la mizero de la vivo kaj la zorgo pro la ĉiutaga pano, kiuj
ilin senkompate elpelis el la mizera, sed tamen tiel agrable var-
migita ripozejo. Kaj la malica sonorileto skuas ankau la
flegistfratinon el la ankoraŭ ne decidita luktado inter maldormo
kaj dormo al la realeco de ŝia flegistindevo. ŝi energiiĝas kaj
flankenmetante la libreton ŝi rekomencas sian rondiradon de unu
lito al la alia, por kontroli la malsanulojn. Ce unu kuŝejo obser-
vante ŝi restas pli longan tempon: ankorau pli juna paciento
kuŝas tie, kiu okupas ŝian tutan atenton. La forta febro ja, kiu

Balfesto de urbo Wien

Antau 30 jaroj: imperiestro Franz Josef, malantaŭ li urbesfro d-ro Lueger.
Nun urbeslro Richard Schmitz revivigis „Balfeston de urlx) Wien“.

Unu el la tri plej grandaj kaj preferataj balfestoj en Wien estas Ci tiu de Urbo Wien en la gotikstila urbdomo sur Ring.
Ci tiu balfesto tradicia havas eble la plej karakterizan kaj Carman elenienton inter Ciuj balfestoj dumkarnavalaj en Wien. Tion
kaŭzas la en vere grandaj linioj farita kadro de la urbdomo, la bunta multspeco de la festlokoj, troviĝantaj en 4 etaĝoj de la
urbdomo, de la festeco de la nekompareble bela festsalonego ĝis malsupre al la katakomboj de la urbdoma vinkdo. Kroine urbo
Wien ĉerpas el la pleno, ŝanĝigas la salonegojn, halojn, koridorojn, kaj ŝtuparejojn en unusolan flor- kaj palmoĝardenegon kaj
kreas per tio feinejon, kian neviu alia festaranĝanto tion povas fari.

Vizitantoj de Ci tiu balfesto diras, ke ĉiujare ili estas eiam denove surprizataj ĉe la rigardado de la feinaj lokoj en la urb-
iomo kaj de la tualetoj de la sinjorinoj.

Ne ekzistas dua aranĝo, en kiu la renovigita, tradicikonscia, je sia sendependeco kaj memdecidrajto fiera Austrio tie-1 evi-
dente respeguliĝas. Balfesto de Urbo Wien havas en sia societo la afablan Vienan burĝon, la nobelulojn kaj la altrangan

ankoraŭ la pasintan vesperon estis lin turmentinta per sovaĝa
delirado, estis mildiĝinta kaj li fariĝis pli trankvila kaj fine en-
dormetis. Sed ankoraŭ nun la vangoj brilis, ankoraŭ la arda
fajro bruldolorigis en la sangoondoj, tiel ke li sin jetis maltrank-
vile de unu flanko al la alia kaj la vibrantaj lipoj ŝajnis moviĝi
dum la dormado. La fratino trempis kompresojn en malvarmigantan
akvon kaj metis ilin sur la varmegan frunton de la paciento. Kiel
singarde ŝia lerta mano tion faris — aŭ ĉu estis eble la nun pli
forte envenanta lumo de la ekvekiĝanta tago, kiu igis lin malfermi
la okulojn — li vekiĝis. Nur lia rigardo ĉirkaŭvagadis malcerte
en la ĉambro, kvazaŭ li ankoraŭ devus sin orienti, kie li do estas
ĝis fine ĝi restis ĉe la antaiiklinita figuro de la flegistino, kiu rapidis,
flustri al li trankviligajn vortojn. Per grandaj, malhelstelaj okuloj,
el kiuj la febro brilis, li ŝin alrigardis, per senenergia manmovo
It donis signon, ke li komprenis ŝin kaj ke ŝi ne bezonus havi

zorgojn pro li . . . li jam volos esti tre obeema paciento kaj havi
paciencon. Se la gracila korpo, kiu montris postsignojn de grandaj
iacigajoj kaj de multspecaj seniĝoj, ne montriĝus tiel kaduka kaj
a simptomoj de plena senhelpeco tiel klare esprimitaj, oni estus
'ovinta opinii, povi ellegi el la nobla vizaĝo de persistema vivo-
^nergio malgraŭ nedireble malĝojaj sortoj konservitan kaj an-
oraŭ nerompitan volon. Sed al la sperta okulo ne povis resti
aŝite, ke jen nur plu ruinajo de en sortotempesto rompita vivo-
peto estas alportita en la lastan protektan havenon de la mal-
nulejo, kiel fiere kaj esperĝoja ankaŭ iam la flagrubando flirtis

en la aero kaj junulenergio kaj virkuraĝo Sveligis la velojn al plena
veturado . . .

Nun subite hela lumstrio ŝteliĝis trails la litojn, glitrapidis
transen kaj restis sur la dolorplenaj trajtoj de la malsanulo tiel,
ke ili heliĝis kvazau ili apartenus pli al resaniĝanto ol al iu,
kiu per unu piedo transpaŝis la tempon kaj eternecon disigantan
sojlon. Kaj nun la akraj linioj, kiujn Cagreno kaj doloro profunde
estis enigintaj en la vizaĝon, fariĝis pli dolĉaj kaj molaj; kiel
komenco de malforta rideto ĝi ekbriletis. Sed nur por ree cedi al
despli malhela esprimo. hstis kiel spegulbildo kaj rebrilo de tiuj
internaj sentimentoj, kiujn ekvidis la okulo de 1’animo en baldaŭ
pli helaj, baldau denove pli malhelaj koloroj, neimageble vario-
plena skalo de la okazintaĵoj. Kiel oni ofte prctendas pri mortantoj
aŭ en subita mortodanĝero troviĝantoj, ke ilia tuta vivo ofte
preterrapidas en seninterrompa, fulmosimile el la plej diversaj
travivaĵoj kunmetiĝanta pensofilmo, antau ol la animaj fortoj
perdiĝas, tiel okazis ankau al la bedaŭrinda malsanulo . . . Kio do
estis pri lia vivo? Deveninta el ĉiamverdaj arbaroj kaj benitaj
kampoj, kie staris la patra kastelo, envolvita en zorga mola
veluro de sennuba, senzorga infanaĝo, al kiu oni donis Cion belan,
gvidita en milda, afabla edukado al ekkono de la sciindajoj, al
kompreno de ĉiuj mirakloj de 1’ estado, nutrita kaj provizita el
cent Ciam disponeblaj fontoj de pli alta scio kaj de subtiligita
ĝuo, ĝi maturiĝis sub ĝojdonantaj, refreŝigaj sunradioj de gepatra
boneco. Jen subite ŝovis sin iutage malgajiga gasto en la domon.
La morto estis per subita ekkapto haltiginta la koron de 1’ patro.

Dficistaron, la reprezentantojn de arto kaj scienco, originalan aŭstrian noble-senĝenan hejmecon, sed ankaŭ brila atmosferon,
kiujn la Vieno ne deziras malhavi.

Ceestis ankaŭ Ĉijare brila societo: Federacia prezidanto Miklas, kanceliero Schuschnigg kaj la membroj de la registaro kun
la edzinoj, arkidukoj Josef Ferdinand, Franz Salvator, Hubert Salvator, princo Elias de Bourbon-Parma, la membroj de la
diplomatia korpuso ktp. ktp.

Urbestro, iama vickanceliero Richard Schmitz kun la vicurbestroj d-ro Kresse kaj Waldsam akceptis la gastojn.

7 muzikorkestroj ludis kaj la sinjorinoj ricevis kiel baldonacon (kutimo en Austrio) albumeton por la Balfesto de Urbo Wien.

La tuta aranĝo estis en la manoj de magistrata sekretario d-ro Ernst Schonbauer.

Pri la beleco de la festlokoj oni nur povas ricevi imagon, se oni aŭskultas kelkajn ciferojn: Miloj de grandaj kaj malgrandaj
palmoj, kelkaj ĝis 8 m altaj, miloj da florantaj arbetajoj kaj floroj kiel siringo azaleoj, florantaj Ĉeriz-, prun- kaj pom-arboj.
majfloroj, tulipoj kaj aliaj. Proksimume estis uzataj 30TM) palmoj, 1000 laŭroarbetoj, 2000 aliaj foliplantoj, 1000 hederoj kaj pli
ol 4(MX) florplantoj, kiuj ĉiuj estas el la reservoĝardenoj de urbo Wien.

0-a Universala Kongreso de E.

London, 30. julio ĝis 6. augusto 1938.

Adreso: Sekretario de 30. Univ. Kongreso
de Esperanto, Heronsgate, Rickmansworth
(Herts), Anglujo.

Kotizoj: CAs 31. 3. 1038 Funto 1-5-0,
poste 1-10*0. f dzo aŭ edzino de kongresano
kaj gejunuloj ne pli ol 20-jaraj pagos In
duonon, plej bone en regisfrita letero per
britaj Stataj monbiletoj. En Austrio vi pagu
al la Cefdelegito aŭ. $. 33. — , resp. 39.50 kaj
la Ccfdel. anoncos vian aliĝon al London.

Blinduloj kaj ties gvidantoj ricevos
senpagan kongreskarton post aprobo de
iliaj aliĝoj flanke de s-ro W. P. Merrick,
kasisto de Blindula Ligo, Penso, Shepperton,
Middlesex, Anglujo.

Aliĝiloj haveblaj ĉe Int. E.-Muzeo kaj la
fief del. de I EL en Austrio, ankaŭ 6e via
landa organizo.

Donacoj volonte akceptotaj.

Blindula kaso jam ricevis donacojn por
ebligi al blinduloj la partoprenon.

Glumarkoj: Belaj g'lumarkoj pri la kon-
greso haveblaj ĉe la Cef- kaj la delegitoj.
Uzu ilin, kiuj aspektas vere belaj. Prezo por
50 nur 2 int. resp. kup.

Loĝado. Kiel eble plej batdaŭ loĝmend-
iloj estos dissendataj.

Hoteloj: l.ito kun ampleksa matenmanĝo
4H — 14 angl. S. Oni intencas aranĝi pli
malkarajn logejojn.

Manĝoj: l.a ordinara prezo por lunĉo
1 — 3 S, temanĝo 9 pencoj — 2 ŝ; vesper-
mango 1 % — 5 S.

1 akaj kunvenoj: Organizontoj bonvolu
anonci frue siajn dezirojn.

Oficiala organo: Ciu kongresano ricevos
la gazeton The BRITISH ESPERANTIST
de januaro ĝis julio kaj poste la numeron,
kiu enhavos la raporton pri la kongreso.

Vojaĝ-oficejo: oficiala estas Cook.

En Austrio peras ĉiujn servojn Oesterr.
Verkehrsbiiro, Wien, L, Friedrichstrafte 7.

Presajoj. En la kongresejo kaj kongresaj
kunvenoj oni rajtos disdoni cirkulerojn kaj
Ĉiajn aliajn presajojn nur post antaŭa
aprobo de la kongresa komitato.

Dokumentaro. La sama postulo rilatas al
presajoj disdonotaj kun la oficialaj kongres-
dokumentoj; tio estas, ili devos ricevi la
antaŭan aprobon de la komitato kaj devos
alveni Ce adreso indikota, plej malfrue du
semajnojn antaŭ la kongreso.

Flegistino. Esperanto-parolanta flegistino
dejoros en la kongresejo kaj ĉe ĉiuj gravaj
aranĝoj.

Membraro. Ois la hodiaŭa dato
825 personoj el 25 landoj.

Por la Organiza Komitato,

Cecil C. Goldsmith,

Sekretario.

XX-a Int. Kongreso de katolikaj Espe-
rantistoj (IKUE) okazos de 6. — 11. augusto
en Ljubljana, vidinda slovena ĉefurbo. La
kongreskotizo de 50 Dinaroj (proks. 7 ŝil.)
same kiel la vetur- kaj restadkostoj ne estas
altaj, kio allogu multajn samideanojn,
Ceesti la kongreson. Anoncu vin tre baldaŭ.
Informoj de prez. Leop. Chiba, Wien,

IV., Schaumburgergasse 4, aŭ en la kun-
veno de KUE en Wien. Aldonu resp.
afrankon.

X-a jarkunveno de LEEN.

Nederlanda E.-Asocio „La Estonto estas
Nia“ aranĝcs sian jubilean kongreson en
la Cefurbo Amsterdam je Pasko. Ciam aro
da eksterlandanoj partoprenas ĉi tiujn tre
belajn arangojn. Oni povas sin anonci por
1 aŭ du tagoj (kotizo po tago 1 ned. guld.).
Farotaj ©kskursoj aparte pagotaj. Hotelo
po nokto kun matenmanĝo de 1 — 3.50 guld.
Informojn donas kaj aliĝojn akceptas la
sekretariino f-ino E. Keller, Fred. Hendrik-
plantsoen 104, Amsterdam-'W.

Mi mem partoprenis lastjare la kongreson
en Den Helder kaj nur povas rekomendi al
ĉiu, travivi ankaŭ belajn horojn en la mezo de
niaj nederlandaj samideanoj. Steiner.

XXVII. Belga K. de E. Charleroi 4. ĝis
6. junio 1938.

9. 1 landra E-Kongreso, 4. — 6. junio 1938 en
Brugge, eldonis belajn glumarkojn.

18-a Kongreso de Sennacieca Asocio Tut-
monda (SAT), 7. — 13. augusto en Bruxelles.

Novjar-saluto el Azio!

„Por Esperanto kaj bonefika medika-
mento ne ekzistas landlimo.

Per la mistera orienta medikamento,
plifortiga kaj rejuniga „PAEKBOHUAN “
pli bonan sanon al vi en la novjaro!“

Feliĉan Novan Jaron al vi!

Heiuado Akcia kompanio
60 Kensi-ĉo, Seoul, Koreio, Azio.

Estante nun mcmstara, li komence estus plene prizorginta sian
oficon kiel portanto de honora tradicio de praa estimata nomo,
se ne estus estintaj kelkaj konatoj de tiu sangvina tipo, Sajmgantaj
esti bonaj amikoj, kiuj per bienrento sentas sin liberigataj de ĉiu
plua zorgo kaj kiuj faris malbonan influon al la ideale sentanta
juna majoratulo. Unufoje venkita de la tento, trovi plezuron en
la nervincita hazardludo, estis nur malgranda paŝo pli malsupren,
ankaŭ ekAati la alie al li ne konvenajn kaj monelspezajn ĝuojn,
kiuj estas kutimaj en tia rondo de noblaj mallaboruloj kaj nenion-
farantoj. Sed li samtempe estis sin deteninta dank' al sia bonega
edukado kaj dank’ al la ankorau ĉiam daŭranta, bonfara influo,
kiun lia altanima, nur iomete ne sufiCe energia patrino faris al
li, de pli grandaj el-reliĝoj kaj estis restinta bona filo. Li estis
enamigmta. Rapida, hazarda konatiĝo kun fraulino el bona, sed
senkulpe malriOiĝinta familio, estis kondukinta al korinklino, kiu
plene estis kapabla, doni al lia vivo fortan apogon, lin gardi
kontraŭ junulaj petolajoj kaj tamen konservi al si ankoraŭ la
malofte fariĝintan idealismon. La juna, Carma grafidino sentis
nor li entuziasman amon, ja eC adoron; Siaj gepatroj estis
feliĉigataj, vidi, ke ilia filino venis en pli favorajn cirkonstancojn
ol ili kapablis doni al Si. Ciu esperado kaj dezirado, ĉiu feliĉo de
senzorga estonto estis enŝlositaj en la neĝblankaj, delikataj
manetoj de la knabino. Tial ili ankaŭ ne estis kontraŭ tio, se la
intimajoj de la juna paro iomete transiris la kutiman konvencian
limon, kiun la etiketo kaj la societa bontakto de tiuj sferoj estas
fiksintaj. ju pli la ambaŭ neoficiale gefianĉiĝintoj proksimiĝis unu

al la alia, des pli forte ekbrulis la flamo de iliaj koroj. Sed meze
en la ĝuegoj de ĉi tiu amoprintempo forta bato trafis la junan
majoratulon; lia patrino sekvis al la patro en la tombon kaj
postlasis lin sola. En ĉi tiuj malgajaj tagoj de sincera sufero la
knabino farigis oferema konsolantino, kiu ne laĉigis heligi la
malgajan menson de la karulo. Kaj Si tion tiel bonege komprenis.
Ofte per mallonga kanteto, kiun Si sciis kanti per rava voĉo kaj
kun plej profunda sentimentesprimo kaj kiu tiel mirinde kvietig-
ante sin flate altrudis kiel balzamo en lian animon. Ciam denove
Si devis gin kanti por li tiel, ke teksto kaj melodio enradikiĝis
en la animo simile al neperdebla talismano de trankvila feliĉo.
Tiel ankaŭ vane resaltis de li ĉiuj provoj, kiujn multnombraj
knabinoj kaj sinjorinoj el la societo faris, por lin gajni al si kaj
forkapti la „multŝancan“ partion de la malriĉa grafidino. Sed
ankaŭ la bela kaj ege muziktalenta knabino estis adorata, speciale
de tiuj viroj, kiuj post malbonaj spertoj serĉis virtan estaĵon, ĉar
ili posedas sufiCan monon, por kompensi per ĝi la proprajn
flankensaltojn kaj tiel certigi sian prapatran blazonon per la
senmakuleco de sia pli bona duonulino. Inter ili estis lerta intri-
ganto, kiu estis kompreninta ruze akiri la plenan fidon de 1’ juna
majoratulo, per amikajoj kapti lian koron kaj sin igi eĉ multnecesa
en kelkiuj demandoj. Dua „Jago“, kiu ludis sian rolon pli bone
ol kelkiu sur la scenejo, kiu signifas la vivon. Nur kun la
diferenco, ke li sciis sin pli bone gardi ol tiu. Lia grandega
ruzeco sukcesis ludi kun la paro duoblan rolon, en kiu Tin helpis
la kredemo de ambaŭ kiel ankaŭ la natura pasiemo kaj jaluzo

Aŭstriaj Federaciaj Fervojoj.

Loĝtrajno kaj laŭtparolilvagono. Varbofilmo.

Vintrosporto

Schneeberg

◄ —

La kliŝoj de Oest. Ver-
kehrswerbung.

Rax

ambaŭ proksime al Wim

p.

Jam de kelkaj jaroj Oesterreichisehes
Uikehrsbureau aranĝas la popularajn
..$urprizvojaĝojn“. 'I i u nomo devenas
f! tio, ke aĉetante la bileton por
tiiisemajnveturado sur la Aŭstriaj Federaciaj

1 ervojoj oni ne scias, kien oni venos, ĉar
!io estas la „surprizo“. Fkzemple en la
lasta tia ekskurso la trajno veturigis 500
skikurantojn la unuan fojon en 15 sport-
dorm-, 1 bufed-, 1 lud- kaj kelkaj person-
vagonoj en la regionon de Schladming. La
trajno havis rekordlongon de 260 m kaj
pezis pli ol 300 tunojn. 2 lokomotivoj
veturigis ĝin preskaŭ sen dumvoja halto en
la stirian neĝoparadizon. La partoprenantoj
dormis komforte, envolvitaj en kovriloj, sur
siaj 2-ŝilingoj-dormlokoj (6 en unu kupeo)
kaj matene oni estis en la belega vintro-
pejzaĝo. Dum la reveturado lud- kaj bufed-
vagonoj estis multvizitataj.

Alia surprizo: Ce unu tia vojaĝo en traj-
no kun modernaj du-kupeaj vagonoj estis
lautparolilinstalaĵo kaj en ĉiu vagono estis

2 laŭtparoliloj, funkciigataj de sendil-
vagono, al kiu ekstere estis ankaŭ laŭt-
parolilo, por inviti en la stacioj la vojaĝ-
antojn, ckupi siajn sidlokojn. Oni aŭs-
kultigis klarigojn pri la travojaĝata regiono,

informojn, konsilojn pri ekipo, veter-
raportojn el la regiono de la celstacio. Sed
pere de la laŭtparolilinstalajo oni ankaŭ
povas voki kuraciston en certan vagonon,
oni konatigas perdojn kaj trovitaĵojn k »j
oni ankau iudigas muzikdiskojn.

Sed la plej nova estas laŭtparolil-aŭtomo-
bilo, kiu kunvet liras sur aparta plataĵ- vago-
no. Fn la finstacio oni ĝin devagonigas kaj
tiam povas venigi i ’a vetureblan radio-scnd-
ilon kun laŭtparolilo ĉien, eu al iu aranĝo
en kaŝita valo eu al skio-vetkurado ĝis la
kurejo. Tiel Oesterr. Verkelirsbureau havas
ankau sian propran miniatur-Bisamberg-
sendilon.

La 11. februaro en la austriaj kinoteatroj
estos montrata >1 a nova varbfilmo de
Austriaj Federaciaj Fervojoj „La memorinda
veturado en la blankan regionon de Justi-
nian Stiglmaier“. La nova filmo parolu en
la lingvo de la popolo al la popolo kaj
montru en deca maniero la instalajojn de
Oest. Bundesbahnen por la vintrosport-
trafiko kun ĉiuj agrablajoj. Vico da vintro-
sportscenoj, en la fundo belegaj pejzaĝ-
bildoj, eniĝas en la gajan agon kaj donas
al la f ilino la karakteron de ef ika varbado
por la ideala vintrosportregiono en la

austria alparo, La ĉcfuktoroj Fritz Imhoff
kaj Rudolf Carl bonege kapablas meti !a
pubhkon en bonhumoron.

Austria j Federaciaj Fervojoj provas per
tio in novan vojon de varbado, kiun ini-
ciatis la prezidanto, iama ministro Fritz
Stockinger kaj ĝeneraldirektoro Sehopfer.

Krizo de la Ligo de Nacioj?

„1 a milito estas hombucado.“

Papo lienedikto XV-a, kies 10-an niorto-
tagon ni tnemorigis la 22-an de januaro.

J’ost la generala restarigo de la ordo
lau justeco kaj a mo kaj post rapaciĝo de
la nacioj estus plej dczirinde, ke ĉiuj Statoj,
re/ignante je reciproka suspekto, unuiĝu
en unu societo au pli bone en unu familio
de nacioj, tiel por garantii ilian propran
liberecon kiel por defendi la ordon de la
homaro. Tin Ligo de Nacioj estas necesa (! !)

por ne paroii pri multaj aliaj kauzoj —
iro la ĝenerale sent ita bezono, fari ĉiujn
dopodojn, por forigi au malpliigi la
terurajn militajn elspczojn (!!), kiuj nc pin
?stas tolereblaj; por maktbligi estonte
leruregajn militojn au almenau laŭeble
iorigi ilian eblecon; por certigi al eiu nacio

de l’viro. Al daŭra kuniĝo nenio plu kontraŭstaris ol la funebra
liintempo. Jen neatendite eksplodis la milito. Antaŭ ol ankoraŭ
la necesaj dokumentoj estis havigitaj, la mobilizordono estis tireg-
mta la fianĉon for de lia fianĉino. Oni disiris kun la intenco,
aranĝi la sopiritan geedziĝon tuj ĉe la unua forpermeso, kiam eĉ
nur la plej ebla ckazo prezentiĝus. Hi tiain ne sciis, ke la disiĝo
detruis ĉiujn pontojn, kiuj estis en siaj fundamentoj subfositaj ne
de L morto, sed — kio estis pli tragika — de ruza egoismo kaj
perfido al la amiko. Konfideme la foriranto volis anstataŭi la
ne-certecon de leterinterŝanĝo per la amika servo de korkonfidulo
- !i zorgu por tio, ke la informoj de kaj al la militkampo certe
venu en la manojn de la geamantoj. La friponeco triumfis. Ĝi
'Ciis trovi sufiĉajn rimedojn kaj vojojn malfirmigi la reciprokan
nterkonsenton per ĉiu ruzego de abismoprofunda malico, trompi
ner ŝtelo de leteroj kaj per krimaj, mensegaj agoj la malproksim-
■lo;n, ĝis kiam ĝi unutage ciiniis la «emaion matura, fari la
istan katastrofan baton, kiu devis rompi ĉiujn tigojn de granda
ivorkuniĝo.

Veninte en kaptitecon, for de ĉiuj novajoj el la hejmlando, for
nkaŭ de ĉiu ebleco de kontrolo kaj certigo de erariga fakto, la
ilitkaptito en la stepoj de Siberio, dume per la militaj okazajoj
rdinta siajn hejmon kaj bienon, kiu estis forbrulinta, ne volis
redi ebla, kion li ankorau estu perdinta. — Kaj tamen dum
tiloj da turmentaj doloroj ĉiam denove li devis ripeti tion, ĉar
\ amiko ne plu lasis lin en dubo pri tio: la amata, juna, ĉarina
afidino, lia adorata fianĉino, kiun malamika sorto estis tireginta

for de lia koro, farigis malfidela al li kaj donacis sian manon al
ilia, pli fclica viro. Kaj kion ĉiu malbono ne povis atingi, Ĉi tiu
unusola penso plene lin malsanigis kaj malesperigis lin je ĉio.
Li tiam certe estus sin mortiginta, se ne lamiga apatio lin estus
kaptinta kaj se ne malfeliĉ-kunuloj estus sciintaj mildigi sian
propran mizeron per komuna sorto. Sed liejme li estis konsiderita
ne plu trovebla. . . .

Tic! pasis moil at oj, jaroj, apenau vivetis en li ankorau espero,
^isvivi pli bonajn tagojn.

Sed fine venis la liberiĝo. Inter la lastaj transportoj de milit-
kaptitoj ankau li troviĝis; post longa, peniga vojaĝo, dum kiu la
febro estis atakinta lin per nova forto, oni albordiĝis en Fŭropo.
Dolorplena fervojvojaĝo venigis lin poste en la Cefurbon de lia
hejmlando, kie oni lin tuj pro lia rapida fortokolapso transports
en la malsanulejon. Tio Cio Sajnis al li nun kiel longa, timiga
sonĝo, el kiu vekiĝinta li nun rigardis en la teruran malplenon
de necerta, malgaja estonto. Li fermis la okulojn. Nur dormi,
dormi sen vekiĝo, tio certe estus la plej bono por li . . . Kaj kvazaŭ
bona Dio ankau volis plenumi lian deziron — apenau pensitan —
li refalis en profun dan, sensogan dormeton.

Kiam li ree vekiĝis, la suno jam staris alte super la tegmentoj
de la urbo — klara, sennuba tago bluis super ĉiuj ĝojoj kaj
doloroj de la homoj. Sed ene, en la loko de kuracista arto kaj
bonfara kompato bona mano estis zorginta por la malsanuloj

interne de ĝiaj justaj limoj sendependecon
kaj neŭtralecon.

Necesa estas honesta interkonsento por
malgrandigi la armadojn samtempe kaj
reciproke lau starigotaj regulo kaj ga-
rantioj ĝis grado, kiu estas necesa kaj
sufiCa por gardi la publikan ordon en Ĉiu
Stato.

Por la Sankta Seĝo la sola sistemo, kiu
estas efika kaj kiu ankaŭ kun iomete da
bona volo en ambaŭ flankoj estus
realigebla, estus jena: per komuna inter-
konsento inter civilizitaj nacioj forigi
devigan militservon (!!). Anstatau arineoj
estas akcelinda la starigo de arbitracio kun
sia alta paciga tasko kaj interkonsentotaj
normoj kaj kun sankcioj (!!) kontraŭ iu
Atato, kiu rifuzos submeti kontliktojn al la
arbitracia juĝo aŭ akcepti decidojn.“ —
Jen lauvorta teksto el la pacpropono de la
Sankta Seĝo sub papo Benedikto XV-a al
la militantaj potencoj dum Augusto 1917,
kiu koncize kaj klare skizis la projekton
de vera Ligo de Nacioj kaj Malarmado,
konsiderindaj ĝuste nuntempe, kiam oni
diversflanke povas audi, eu justajn au
nialjustajn plendojn kaj ridindigojn pri la
I.igo de Nacioj kaj malarmado, kies ideoj
devas esti akceptataj kaj alcelataj de Ciu
kulturaj homoj. Ne ridindigi, forigi, sec
reformi, plibonigi, tio estas ilia tasko kaj
launecesa sinteno rilate al la nuntempe
certe sufiCe mankhava, neperfekta IJgo de
Nacioj. Cu ne ĝuste ankau lingva unueco
pere de Esperanto povus speciale util i,
kunhelpi al tia reformo treege necesa?

\V. Mudrak.

<u vi jam havigis a) vi

lUTMONDAN ADRESARON DE LA
ESPERANTISTOJ 1938?

Legu la gazetojn, kiuj priskribis gin, kaj

vi certe ankau deziros gin posedi!

Jen kion skribis „Nia gazelo“: „Ni salutas
kun simpatio kaj Aato tiun Adresaron, kiun
jam delonge bezonis la Lsperantistaro. Kom-
preneble la unua eldono, kiu bele prezentita
sub ĝia trikolora kovrilo kuAas sur nia tablo.
lie etihavas la nomojn kaj adresojn de ĉiuj
esj>erantistoj en la niondo. bed ĝi jam enhavas
konsiderindan kvanton da ili, pli ol kvin mil,
kaj tiel aspektas ampleksa kaj utila. La sekv-
antaj eldonoj estos certe pli kompletaj, sed tio

dependas de la esperantistoj mem, al kiuj ni
direktas varman instigon, ke ili enskribiĝu en
la Adresaron. Estas ilia propra intereso, same
kiel la intereso de la generate propagando.
En la Adresaro oni trovas ne nur nomojn
kai adresojn de privataj esperantistoj, sed
ankau sciigojn pri la esperantistaj asocioj,
organizoj, entreprenoj kaj . . . gazetoj. La listo
de tiuj lastaj estas vere impona: ĝi entena* *
202 gazettitolojn kun la respondaj adresoj.
Terure! Vere estas, ke inter tiuj gazetoj oni
trovas grupbultenojn kaj eĉ circulerojn; tamen
restas almenau 160 esperantaj gazetoj! 1 io
igas nin admiri la legoforton kaj la abon-
kapablon de niaj samideanoj!

Aeetu la nunan adresaron, kaj, tio estas
giava, aligu tuj al la Adresaro por 1936. La
prezo estos 2 angl. ŝ por la aliĝintoj antaŭ
ia l-a de julio 1938. Mendante la libron vi
rajlas senpagan enpreson de viaj nomo, pro-
fesio, adreso; skribu tion tre legeble, se eble
per skribmaAino."

Kaj ..Heroldo de Esperanto' 4 :

„Bonega adresaro estis dam la Jarlibro de
la lisperanto-Movado, en pli truaj jaroj eldon-
ita de ULA (nun tin de ILL). Sed ĝi donis
kutinie nur la adresojn de la delegitoj kaj
aliaj ĉeffunkciuloj de nia movado, kaj tiujn
de granda parto de I’esperantistaj grupoj.
Ta men ofte oni deziris havi adresaron, kiu
enhavus ankau adresojn de aliaj gesamideanoj.
I ial estas subteninda la klopodo de kort. kon-
silanto Steiner, havigi al la esperantistaro
adresaron kun kiel eble plej multaj adresoj.

La unua eldono de tiu adresaro nun aperis.
Kiel klarigas ĝia kompilinto mem, ĝi estas
nur kerno, el kiu poste devos elkreski arbo,
riĉa je branĉoj kaj tolioj. Sed ankaŭ la „kerno“
estas jam riceta kai valora: ĝi enhavas 5743
adresojn el 2565 lokoj en 106 landoj de ĉiu j
kontinentoj. Estas projektate, ke la venonta
eldono, aperonta akurate je la naskiĝtago de
la majstro (15. 12. 1938) enhavu miniinuine
200 paĝojn kun 10.000 adresoj kaj evitu divers-
ajn neperfektajojn de la unua eldono. La dua
eldono kostos por antaŭmendantoj ĝis fino de
junio 1938 egalvaloron de 2 anglaj silingoj
(la adreso de antaumendantoj estas presota
senpage).“

roine aperis recenzoj jam en „La Prak-
tiko“: „t iranda adreslibro de esp-istaj organi-
zajoj kaj individuoj . . .“

„The British Esperantist": „Post la lasta
volumo de Tutmondo Jarlibro Esperantista
(1913 — 14), eld. de E. C. O. en Parizo, mankis
al nia movado adresaro tutmonda, kun escepto
de la Jarlibroi de UEA. kaj 1EL. kaj la
Adresaroj de BES., ĉiuj iom fakaj. Ni do

povas saluti la aperon de d tiu volumo kaj
deziri al ĝi bonan akcepton kaj daŭran vivon

Estus sendanke kaj senkomprene kritiki
detalojn aŭ konstati, ke kelkaj adresoj donitaj
estas neĝustaj au ne plu aktualaj, dum mankas
aliaj. Oiu, kiu konstatas neĝustajojn aŭ
mankojn, sendu korekton aŭ plenigon (kun sia
aliĝo) por la proksima eldono (en dec. 1938),
kiu kredeble havos grandon duoblan. Dume
ni akceptu la volumon kaj ĝin uzu kun danko;
car la kompilo de unua eldono de tia volumo
estas verko herkulesa."

Ni aldonas: La adresojn ni parte ricevis de
mendantoj, parte de Landaj Organizoj (nur
malmultaj helpis kaj respondis nian peton pri
heipoj parte el la membraro de IE MW (el ili
keltcaj adresoj ŝanĝitaj ne estis anoncitaj al ni!)
parte el la grup>adresmaterialo de la Muzeo.
Por la venonta eldono kunhelpu ĉiuj Landaj
Organizoj, ĉiuj grupoj, ĉiuj samideanoj — kaj
vi ricevos grandiozan verkon neriproĉeblan!
Sed nun ne kritiku, sed helpu kaj pripensu,
kian grandan laboron kaj kiun riskon ni havas
kaj — mendu Adresaron 1938 kaj same
Adresaron 1939. Steiner.

Longaj artikoloj en naciaj gazetoj pri

TUTMONDA ADRESARO 1938:

„Venstres Folkeblad", Soro og Omegn, Sved-
lando (11. 1.); „Zara“, Sofia (22. 1.);

..Arbetaren", Stockholm (26. 1.); ..Karlskoga
Tidning", Karlskoga, Sved. (4. 1.); „Karls-
koga Bergslag", Karlskoga (7. 1.).

INTERNACIA ESPERANTO-
MUZEO EN WIEN.

Wien, I., Neue Burg (iama imperiestra

kastelo), Austrio.

Protektoro: Federacia Prezidanto de
Austrio s-ro Wilhelm MIKLAS.

Fondinto kaj direktoro: kortega konsil-
anto Hugo Steiner.

Fondita 1927, inaugurita 1929.

Memstara sekeio de Nacia Biblioteko
(iama Kortega Biblioteko).

Celo: Estante super ĉiuj partioj kaj mond-
perceptoj IEMW ne estas organizo, sed
Instituto, kiu servu al ĉiuj mondhelp-
lingvanoj, unuavice al la esperantistoj, de
kiuj 98% de la muzea-materialo venis. 6i
kolektas kaj konservas ĉiun materialon, kiu
koncemas la mondhelplingvan demandon,
enkatalogigas la materialon, disponigas gin
al nia movado kaj al sciencistoj kaj stu*
demuloj.

por taciligi kaj agrabligi al ili la longajn horojn de kuŝado kaj
atendado: Ce la tablo en la Cambreginezo staris la lautparolilo
de radio aparato kaj igis fluegi en la korojn de la suferantoj
la muzikon, la fortan konsolantinon en Ciu doloro de la korpoj
kaj de la vunditaj koroj. Tiel ankau nun sonis ree Carma melodio
el la sorCinstrumento kaj ĝojigis la auskultantojn. La hejmen-
reveninto instinkte aŭskultis la kantojn, sen trovi la ĝustan
intereson jc ili. Jen subite okazis io neatendita, kio Ciujn
Ceestantojn forte ekscitigis. La hejmenreveninto eksaltis sur sia
kuŝejo, rigardis per teruritaj okuloj Cirkau si kaj Sovis sian kapon
per Ciu al li restinta forto al la lautparolilo kvazau li volis ekvidi
tiun inon, kiu nun post la aŭdebla anonco koinencis sian kanton.
Kaj kiam la sonoj simile al perloj el nevidebla konko en la mal-
profundo suprenvenis al la helo, jen konvulsia plor-singulto skuis
la ruinigitan korpon de la maHeliCulo kaj ilannaro fluegis el liaj
okuloj. Poste li kuAis senmove kaj aŭskultis kun retenata interna
ekseitiĝo ĝis kiam la kanto estis finsoninta. Poste li ne povis pli
longe resti en la lito — kvazau furioziginta li elsaltis per siaj
lastaj fortoj Aancelatis kelkajn paŝojn en la direkto al la pordo
de la Cambrego, kie li ŝanceliĝante teren falis. La Ceestantojn
kaptis timo kaj teruro. Kiom rapide oni nur povis, flegistoj kaj
kc!kaj pacientoj portis la furiozuion en apartan Cambron, kie oni
lin, kiu kondutis kiel freneza, provis trankviligi, kio sukeesis
post pli longa penado. La alvokita kuracisto opiniis unue, ke
tio estis febrodelirio. Sed baldaŭ li konvinkiĝis pri alia, kiam
ii audis el la buAo de la hejmen-reveninto la kaŭzon de lia furioza

ekscitiĝo. La kanto, kiu lin preskaŭ estis kondukinta al frenezeco,
estis la kanto de pasintaj, feliĉaj tagoj ... la kanto, kiun kantis
al li iatn la karulino . . . li gin estis ekkoninta. Kaj kiu gin kantis,
estis la sama, kiu gin estis kantinta iam por li . . .

*

En gazetnoto de la sekvinta tago estis legeble, ke radio-
disaŭdigo kaŭzis en tia urba malsanulejo scenon, kiu emociis
ciujn Ceestantojn plej profunde. Sed la stato de la bedaŭrinda
grave malsanulo, kiu neniu estis alia ol la laŭdire ne plu trovebla
bienposedanto, kiun oni jam delonge opiniis morta, baldaŭ
pliboniĝis, se ankau nur estas malmulta espero, kuraci lin de la
suferitaj lacigajoj. La saman tagon ankoraŭ deziris la fama,
kantistino, kiu tiam estis kantinta ila kanton, esti kondukata al la
malsana hejmen-reveninto. Ci tiu dume estis sciiĝinta, ke ŝi dediCis
sin al la operkariero kaj restis fraŭla.

Je ŝia insista peto la kuracistoj ne plu rifuzis al ŝi la vojon al
la suferanto. Ci tiun malgrandan revidoĝojon oni ja povus 4asi al
la ne plu savebla homo . . . Estis la lasta granda ĝojo de estin-
giĝanta vivo. Post nur malmultaj semajnoj ege vualita sinjorino
ornamis la tombon de Ja bedaŭrinda hejmen-reveninto per super-
riĉa rozfloraro. Sed la kanto el la junaĝo neniam plu venis trans
ŝiaj lipoj, en la plej profunda angulo de ŝia koro ĝi restis
entombigita, kaŝita por Ciam. Estus ŝajnanta al ŝi kvazau
profanado, ĝin kanti ankoraŭfoje . . .

E-igis H. Steiner.

NCV4J Fll Hi

rv r

Apollo-Kino prezentos en februaro du filinojn, ambaŭ taŭgaj veki la
i vreson de la publiko. La unua estas „La Habanera 44 , en kiu Zarah
L tinder ludas la ĉefrolon:

Loge, incitege kaj tente sonas la Habanera. Kiel paradizo surtera,
ulo de la feliĉeguloj situas Puertorico antaŭ la okuloj de la bela svedino
■' -tree Sternhjelm. Ciam vivi ĉi tie en suno kaj feliĉo, aŭskulti la Habanera
•_r la animo, kiel bela devas tio esti — tiel entuziasme parolas Astree. Sia
nklino Ana vidas la aferon tute alie, ŝi nur vidas varmegan insulon
oksima al ekvatoro kun malpuraj homoj, hoteloj sen komforto. Si sopiras
■i la malvarmeta Stockholm. — Dum veturado ili venas al vilaĝa festo
..Corrida 44 . Ana volas reveturi, sed Astree restas kaj travivas tremante la
..kscitan atmosferon de bovobatalo. La patrono de la vilaĝo Don Pedro
de Avila kondukas Sin en la honorloĝion. — La batalo komenciĝas, sovaĝe
estas la virbovo. La toreadoro estas juna kamparano, la furioza virbovo
ininacas tin mortigi; jen saltas Don Pedro en la arenon, la longa spado
brilas en lia pugno, morta kuŝas la virbovo kaj la spado klinigas salutante
antaŭ Astree. Heroo estas Don Pedro . . . Ana avertas vane antaŭ ĉi tiu
vilaĝtoreadoro. Astree amas lin. Kiam la vaporŝipo forveturas al Svedujo,

Ana estas sola, Astree refugis en la lasta momento al la insulo, en la
brakojn de Don Pedro. Forte sonas la Habanera, Astree estas feliĉa. — Dek

jaroj pasis. La feliĉrevo de Astree longe jam
forflugis, sed Si estas tro fiera por lamenti. l.a
virinoj el la gento de Sternhjelm preferas morti ol
konfesi eraron, diras onklino Ana, kiam en Stock-
holm konato de junaĝo d-ro Sven Nagel demandas
pri Astree. La nomo Puertorico estas elparolata.

Tien ja d-ro Nagel volas veturi, por fine eltrovi la
ekscitanton de la febro, kiu ĉiujare postulas centojn
da viktimoj kaj estas nomata Puertorico-febro.

D-ro Nagel gvidos la esplorkaravanon. Kaj je tiu
okazo li revidos Astree — sian karulinon el junaĝo.

Neniu escepte Astree mem scias, kiel teruraj estis
la dek jaroj de Sia edzeco. Don Pedro, diktatora
kaj aroga, gardis Sin kiel kaptitinon kaj kiam li
rimarkis, ke Si deglitis lin, li ja estis korekta sed

frosta kaj sarkasma. Krome la terura klimato, la ĉiujare revenanta febrovento, kiu mortigas centojn, kio estas kaSita lau ordono de
Don Pedro, por ne malutili la komercon. Don Pedro regas sur la insulo kiel tirano kaj li ankaŭ devigos Ci tiun fieran nord-
landaninon, kiun li malamas kaj tamen pasie amas. — La Habanera finsonis por Astree kaj anstataii ĝi ŝi kantas por sia naujara kuabo
antikvajn svedajn infankantojn, kiuj rakontas pri vintro kaj neĝo. Kiel bela devas esti la vintro . . . La patrmo volas veturi kun li en
la vintron, al la hejmlando. — Bruske Don Pedro malpermesas la vojaĝon. La biletojn ja povos uzi la sveda doktoro, kiu venis sur
la insulon, por eltrovi la Puertorico-febron, kiu entute ne ekzistas. — D-ro Nagel estas veninta jus kiam la febro komenciĝis.
Malgraŭ ĉiuj malhelpaĵoj, kiujn oni faras al li, li sukcesis, ricevi sangoprovajon kaj fari seron. Zorgeme h gardas la trezoron en sia
hotelĉambro, kiun li bedaŭre devas forlasi, por sekvi inviton de Pedro. — Li staras antau Astrĉe; unu rigardo en ŝiajn okulojn
malkovras al li la sekreton pri dek teruraj vivjaroj. Profundan kompaton kaj ardan amon li sentas por ŝi, kiu klopadas gardi altnenau
ŝajnon de feliĉo. Kun malamo kaj ĵaluzo Pedro rigardas la interparolon deambaŭ. La edzino volas lin repacigi kaj kantas la Habanera,
la favoratkanton de Pedro . . . jen li subite scias, ke li ĝin aŭskultas la lastan fojon. Antau liaj okuloj turniĝas la salonego, la febro
komenciĝas. Sveninta li teren falas. D-ro Nagel deziras helpi. La seron! Sed tion Pedro mem pereigis helpe de siaj subuloj. Don
Pedro mortas. — En brilo kaj suno estas la fea insulo, kiam Astree kun sia infano kaj d-ro Nagel reveturas al sia hejmlando.
Mallaŭte finsonas la Habanera.

La dua filmo estas de amerika deveno kaj titoliĝas „La perdita paradizo 44 . Ci tiu filmo, enscenigita de Frank Capra, la gema
kreinto de la filmo „Mister Deeds iras en la urbon 44 , sensacie sukcesis cie, kie li ĝis nun estis montrata.

Zarah Leander

diaeg. Neumann-Ufa

Don Pedro — Ferdinand Marian

Kian materialon ni kolektas: librojn,
broŝurojn, katalogojn, gazetojn (ankaŭ
unuopajn numerojn por kompletigo), fotojn,
gvidfoliojn, propagandilojn, afiŝojn, glu-
markojn ktp., do ĉion ĉu cn aŭ pri Esperanto
aŭ iu ajn mondhelplingva sistemo kiel Vola-
pŭk, Ido, Occidental ktp.

IEMW estas Centra Statistikejo, tial sendu
ĉiujn novajojn al ĝi. Sed tial ankaŭ sub
„ĝiaj auspicioj* 4 aperis la 15. de decembro
1937 la UNUA volumo de
TUTMONDO ADRESARO de la ESPE-
RANTISTOJ 1938, kiu enhavas la E.-orga-
nizojn kaj grupojn kaj pli ol 50(X) adresojn
de s-anoj en 106 landoj. Eldonis gin nia
direktoro Steiner (Bisamberg, BundesstraBe
n-ro 154; leteradreso Wien, L, Neue Burg),
de kiu ĝi estas ricevebla kontraŭ alsendo
de 4 poŝtrespondkuponoj.

TUTMONDO ADRESARO (2. volumo)
1939 aperos la 15. de decembro 1938.

Kiel subteni la Muzeon? — 1 . sendante

materialon, kiu estos kvitancata kun danko;
2. fariĝante DUMVIVA MEMBRO.

Kiel fariĝi DUMVIVA MEMBRO? —

Simple pagante la samvaloron de.sv. fr. 17. —
unufoje por ĉiam, per ĉeko al Viena Banko
au per 34 poŝtresp. kup., por kio vi ricevos
1 . membrokarton, 2. kvar fotojn pri la ekstero
kaj interno de la Muzeo, 3. gvidlibron pri
Wien (bO-paĝa, ilustr ), 4. gvidlibron „Tra
Aŭstrio 44 (80-paĝa kun multaj bildoj),
5. „Paroladojn en la XII. Somera Univcr-
sitato 44 aŭ „Albumo pri Wien 44 (pli ol 100
bildoj kun E.-klarigoj), 6. TUTMONDA
ADRESARO 1938, 7. gvidilojn, 8. numeron
de „Aŭstria Esperantisto 44 , en kiu estas en-
presata la publikigo pri la aliĝo. Aliĝu tuj
kaj per tio ankaŭ mone subtenu nin!

Al demandoj ĉiam aldonu respond-
kuponon!

Por Internacia Esperanto-Muzeo:

Steiner, direktoro.

INFORMOJ

EL AŬSTRIO I

Wien.

Programo en februaro kaj marto:

8fatoperejo: „I)alibor“ (Smetana), „Die
Kathrin** (Korngold). „Land des Lachelns* 4
(l.ehar), „Iwan Sergejewitsch larrasenko 44
(Salmhofer).

Burgtheater: ..Die schotie Welscrin* 4 (Josef
Wenter. unua prezentado), ..Merodes kaj
Marianne" (Hebbel), ..Malsanulo pro imago 44
kaj ..Malavarulo 44 (Moli^re. novenscenigo).
..Michael Kramer 44 (Gerh. Hauptmann, unua
prez.), „La standardo flirtas 44 (Karl Schon-
herr, unua prez.), „La komplikulo 44 (Hofmanns-
thal, unua prez.), ..Julius Casar 44 (Shakespeare),
„Penthesilea 44 (Kleist, ambau novenscenigoj).

f:n Theater in der josefstadt, Deutsches
Volkstheater, Scala, Kammersniele, Burger-
theater, Volksoper kaj en la diversaj kabar-

edoj, „arto en malgranda kadro" — scenejoj
kai variefeoj diversspecaj novajoj.

La muzikprogramo en la diversaj farnaj
koncertejoj estas ampleksa kun unuarangaj sol-
gekantistoj, direktantoj de mondfamo, Philhar-
moniker, fioraro de fttatoperejo ktp.

Vintrosporto: Sur la du grandaj glitkurejoj
la glitsporto kaj en la proksima ĉirkaŭaĵo
skiado, same sur Semmering, du horojn per
fervojo de Wien.

Trotkurado en Krieau en Wien.

Gold-ludado komencigas fine de marto.

I eslsemajnoj: Ni jam nun atentigas pri Ci
(in ĉiujara grandioza aranĝo, kiu nunjare
okazos de I. — 10. de junio.

Ankau cijare Etperantoprospekto pri Wien,
aldonota al la marta numero!

Informojn pri Ciuj aranĝoj ankaŭ en Esp.
Ce f renidenverkehrsstelle der S(ad( Wien,
Wien, VI., MariahilferstraHe 2.

Viena Foiro

Dufoje ĉiujare eldonas E-varbilojn, Ciam
en bela eksterajo. Ankau por la Printempa
Eoiro 1038 (13. — 10. marto) eliris beiaj
prospcktoj. Unu ekzemplero aldonita!

Salakvobanloko Hall en Tirol.

A I la novaj prospektoj germanaj estas
aldonita en Esp. alvoko al „Skikursoj per
Esperanto en la fkilernejo Hall Tiro!o“.
Por esperantistoj rambtita prezo de aŭ
ŝ. 12 por la tua kurso. Informojn Ce Erwin
Vorlauier, skiinstruisto, Hall, Hotel Geisler-
burg, Tirol.

Oesteir. Hotelbuch (Austria hotellisto)
1038, eldonita de Oesterr. Verkehrswerbung

de Ministerio por Komerco kaj Trafiko,
enhavas tabelokapon arrkaii en Esperanto.

Nova| Esperanto-prospektoj:

Oesterr. Verkehrswerbung de Ministerio
por Komerco kaj Trafiko en Wien

Eremdenverkelirsstelle de Urbo Wien

Viena Foiro.

Ciujn iriiciatis kaj tradukis „Esp.-Varbad-
servo por Austrio“, kie Ciuj kune estas
haveblaj kontrau alsendo de 1 resp. kup.
por repago de la elspezoj. 1 numero de
Austria Esperantisto aldonota! W'ien, I.,
Neue Burg.

EL LA LEI.ANTARO

Estiniegata sinjoro kort. konsil. Steiner.

Vi bonvolis gratuli mm en mia sesdeka
datreveno kaj Via nomo estas sur diploma,
kiun mi ricevis — lau diro de mia vidanta
esistanto. Senlima estas mia dankemo al
Vi, Car mi ne meritas tian honoron kaj
afablecon Dankon!

l a Adresaron mi ĝoje ricevis kaj dankas.

Estimege, senlime dankante

1 larald 1 Inlander, Stocksund.

La Adresaro jam montris sukcesan

efikon, alvenis jam titilaj skribajoj por „Verda
Kruco“ . . . W. Mu.lrak. Wien."

Mi gratulas Vin pro la grandega suk-

ceso plenuun tiel gravan entreprenon. Mi
mcncios (jin en niaj organoj. svedaj kai ali-
landnj kaj do speciale en Inforiua Bulteno.

. .. Adriano, Stockholm."

Mi gratulas vinpro la eldono de la

Adresaro, car tiu libro cert? estas, post longa
tempo, tre sentata bezotio, mi deziras al vi
grandan sukc?son . . . Eritz Carlsson. Eriks-
b?rg. Svcdujo."

,.Mi estas tre kontenta pri la unua eldono
de la Adresaro kaj ĝi certe multe utiligos por
la esperantistaro. Mi kore esperas, ke ĝi ĉie
tievos la vojon |>or pli mallarĝigi la de ĝis
nun tro vastajn kaj nekonatajn terenojn, car

*

per la Adresaro ni nun pli bone ekscias la
adresojn, pri kiuj ni antaŭe ne sciis iom. Sed
tamen estos eble pHgrandigi la adresaron kaj
kompletigi gin per aliaj aldonoj, kiuj certe
povos esti utilaj por ni ĉiuj. Pri tio mi an-
koraŭ skribos ... En la nomo de la grupo
mi esprimas mian tutkoran dankon pro la
multega laboro kaj klopodoj, kompili la
adresaron . . . EG. de Internacia Eederacio de
Esp. Trafik kaj transport I aboristaro, sekeio
Holland, en Rotterdam, sekr. A. H. v. Loon."

..Mi montros kaj priparolos ĝin en mia
ktaso. Sukceson al via laboro kaj korajn
dankojn . . . F. Taylor, Halifax."

„Tutmonda Adresaro tre plaĉas al mi, ĝi
vere entuziasmigis min pro ĝia enhavo kaj
aspekto. Magnus Weisflog, Scheibenberg."

„AI nia fame konata satnideano Hugo
Steiner mi ĉiloke devas precipe danki, ekzistas
homoj en Espcrantujo, kiuj ne nur laboregas
sed laboregadas por Esp. Hi estas sukcesaj
kaj akcelas Lsp-on kiel malofte iu homo; ili
estas brilegantaj steloj je la verda Cie'o,
nomoj kiel Cseh, Scherer, Wiister estas ne-
forgeseblaj por du esperantisto, ne laste la
r.omo Sterner. Unuflanke ili estas enviindaj.
feliĉaj. Car Cu ne estas feliĉigante labori por
sia idealo, |>or !a bono de la homaro? Hi
daŭrigu kaj ne laciĝu. multaj niiloj de samide-
anoj helpas ili n. Ni helpas ĝis la venko estas
nia! Max Bruckner, Bayrischzell."

„. . . samtempe mi sendas fotajon, kiun mi
laris en Varsovio de vi Ce la tombejo de la
Nekonata Soldato. Estas por mi granda
honoro, havi en miaj dokuinentoj la bildon de
la sindonema homo, kiu tiom multe, senlace
laboris, penis, baraktis por organizi bele kaj
sukcese la 28-an Kongreson en Wien, kiun mi
kun la edzino ankau partoprenis. Paul
Joussot, Vincennes, Erancujo."

„Mi sincere gratulas vin o(<aze de via
granda sukceso kun la adresaro, mi estas
treege kontenta kaj intencas helpi vin per
kolektado de nomoj por sekvonta adresaro.
Oscar Persson, Qoteborg."

Letero el la Fratamurbo.

Originala raporto.

Ea 2- a n de januaro el V^arsovio ailveturis
al nia I ratamurbo-Philadelphia en Usono
lilino de T Majstro, Eidja Zamenhof.

Kaj jam vespere de 1’ S-a januaro en la
halo de „Eriends Meeting House 44 §i faris
sian unuan propagandajon — parolis pri
bezono de ideo de internacia lingvo kaj
deinonstraciis la manieron, kiel plej facile
cllerni Esp-on. Granda nombro Ceestis.

En 4 lingvoj mi verkis salut-versaĵeton
(litove, ruse, pole kaj Esp.), jen la Esp.:

Mi vin salutas filin' de T viro,

I*ri kiu sonas jam barda liro
Por lia verko... lingvo, ne kanto,

Pie konata jam, Esperanto.

Pilin' de T Majstro. do — Zamenhofo,

Kun intelekto de T filozofo
De la Hellado, do de Sokrato —

Mi Vin salutas kun la korbato
Kaj kun admiro, fraŭlin' Lidio
En lama urbo Eiladellio;

Au esperante: „Urb-de-frat-amo“ —
Akceptu mian saluton damo
Inda de T lauroj kaj de T estimo
Por via granda nobla ammo;

Fro de T Majstro, do — duondio —

Mi Vin salutas, (raidin' Lidio!

En land’ de I’ fama estr' VaAingtono,
Kiun respektas eĉ Albiono;

Kvankam li ĝian kvazatie spikon.

For de T land’ nia jetis fortikon
Kaj de 1’ libero ekkantis kanton —

Laute reklamu Vi Esperanton
Tie Ci, inter nia nacio.

Par tia estas ja vol’ de Dio!"

Kazis V idikauskas, Philadelphia, USA.

RECENZOJ

i he Esperanto-Publishing Co, London.

„Vivo de Zamenhof 44 de Edmond Privat,
dua eld., 133 pĝ., tole bindita 3 ft 6 p., 1937.
Afranko 4 p.

Kompreneble la esperantistoj kun plezuro
legas la biografion de la elpensinto de
Esperanto Majstro Zamenhof. Tial la unua
eldono elĉerpiĝis kaj estas dankinda faro de
la eldonejo, ke ĝi eldonis la duan eldonon de
Ci tiu verko de nia pioniro Privat.

La libro aperis kun nova antaŭparolo, verk-
ita de Robert Robertson, kun 12 bildoj, inter
kiuj kelkaj ne aperintaj en la unua eldono,
kaj en bela kovrajo.

Ni deziras, ke la verko baldaŭ ĝisvivos
kelkajn eldonojn.

Eld. Librejo Kaniya, Kioto, Teramati-
Ebisugawa. ..Karcero" de Kensaku Simaki,
trad. Redakcio de Tempo. 163 pĝ, 19 je 13 cm,
prezo 2 Yen afrankite. 1937. La kovrilo
montras ferkradon de karcera fenestro.

Per Ci tiu libro, kiu enhavas 4 novelojn, la
japanaj s-anoj prezentas al la mondo la realan
vivon, superhoman suferadon korpan kaj
mensan de tiel nomataj pensokrimuloj. La tro
realisma desegno kruele tranCas en la koron
de la leganto. Speciale en la rondo de
laborista esperantistaro la libro kaŭzis sensa-
tion. Sed la leganto legas la libreton en
unu spiro ĝis la fino! Do ĝi devas esti
interesa. Legu ĝin!

Red. E. Weber.

„He, mastrino", kolere diris la gasto, „tuj
prenu la harojn el la supo; se mi deziros
harojn, tiam mi mendos ilin mem."

Pli malmultekoste.

Instruisto: „Johano, kia diferenco estas
inter la fulmo kaj la elektra lumo?"

Johano: „Por la fulmo oni ne bezonas pagi."

Senpripense.

„Ne tiel malbone kondutu, vi juna simio!
Mi povus esti via patro!"

Kuracisto: „Cu vi havas profundan dormon?"

Paciento: „jes, s-ro doktoro, mi donnas en
la kelo."

La kuraĝulo.

Suboficiro: ,,Kiamaniere vi agus, se vi audus
la komandon: Libervoluloj antaŭen!"

Rekruto: „Mi paftus flanken por preterlasi
la libervolulojn."

ACetas unu nr-o 1 de Esp-o Int-a.
Otertu poŝtkarte! Resp. Ciujn per ilustr.
poŝtk. H. Peter, Wien, 13., Hofwiesen-
gasse 12, Aŭstrio.

Mi deziras aCeti pofttmarkojn de Ciuj
Iandoj. Sendaĵoj al Paulo Bretet, 6 rue
Chopin, Montrouge (Seine), France.

Kontcaŭ 1 iesp. kup. poŝta vi ricevos
2 provnumerojn de Austria Esperant-
isto (ni ne donas dum 4 aŭ 6 monatoj
la gazeton senpage, Car tio estas lau
niaj leĝoj malpermesata!) kaj kiel
aldonajojn 2 — 3 novajn Esp.-gvidilojn,
bele ilustritajn! Mendu tuj!

Ligfntumfr, Heraaflfcber, Verleger, verantwort). Kedakteur:
Hofrat Hd£o Steiner, Bisamberg, Bandeastrafie IS4. —
Druck: Buck-, Kuoat- nnd Zeitnagadmckerei ..Albrechi
Dtirer 41 , U'ie& p VII., Baedgasae 28